Emirdağ Hava Durumu

EMIRDAG

Kullanıcılar
1
Makaleler
424
Makale Görünüm Sayısı
1851778

Türkmân taifesindendir. Yerleşme yerleri Emirdağı Kazası, Aziziye Kazası, Nevâhi-i Barçın Kazası, Beğşehri, Haymana Kazası, Karahisar-ı Sâhib Sancağı, Kırşehri Sancağı ve Yeni İl (Sivas Sancağı) (Cevdet Türkay, Osmanlı İmparatorluğunda Oymak, Aşiret ve Cemaatler. s.113)

Muslucalı Aşireti farklı zaman dilimlerinde Muscalı, Muslucalı, Musilceli, Musliceli ve Muslice” olarak adlandırılmıştır. Muscalı aşireti 1737 yılında Çuhadar Ahmed Paşa’nın sorumluluğu altındadır (COA. AE.SMHD.I, 246/20067) Muscalı aşireti mukataası reayasından bazıları, ödemesi gereken mal-i miriden kurtulmak için, Aydın ve Saruhan taraflarına firar etmişlerdir.(COA. C..ML, 33/1510).

1768 yılında, Muscalı Aşiret Beyi “Murtaza” dır. Eşkıyalığı dolaysıyla Murtaza'nın Kütahya kalesine kalebent edilmesi veya Resmo kalesine sürülmesi ve onun yerine de aşiret beyi olarak aynı aşiretten Recep Bey'in getirilmesi istenir (COA. AE.SMST.III.178/14023). Murtaza Bey’in, kelebent edildiği ve sürgün edildiği hakkında kesin bir bilgi yoktur. Büyük bir ihtimalle teslim olmamıştır. Çünkü 1772 yılına ait bir emir “Karahisar Sancağında vaki Esma Sultan Hassı köylerinden Turgut Köyü ahalisinin Barçınlı Kazası’nda Muscalı Türkmeni ve aşiret beyi olan Deli Murtaza’nın ve adamlarının vaki tecavüzlerinden şikâyetleri üzerine Bolvadin Kadılığının arzı” şeklindedir (COA. C-DH. 1/39).

1781 tarihli bir belge “Karamanın Bozulus Kazası’na tabi Emirdağı’nda sakin Hamzahacılı Cemaati ahalisine tecavüz eden Musilceli Aşireti Beyi Receb Bey vesairenin…” denilmektedir (COA. C.ZB 24/1172). Anlaşılacağı üzere 1768 yılında Aşireti Beyi olması istenen Recep Bey 1781 yılında da aşiret beyi olduğu ve Emirdağı’nın da, 1781’li yıllarda Karamanın Bozulus Kazası’na tabi olduğu ortadadır. 1737’li yıllarda “Muscalı” olarak anılan cemaatin, 1780-1781’li yıllarda “Muslucalı” ve “Musilceli” olarak anılmaya başlandığı, aşiret ve cemaat mefhumları eşit anlamda kullanıldığı görülür.

XVIII. yy sonlarında Muslucalı Aşireti Han-ı Barçın Kazası yaylalarındadır. Han-ı Barçın halkı Muslucalı Aşireti Bey’i Gedik Ahmet Bey’den şikâyetçidir (COA. C-ADL. 3/198).

1831 tarihli nüfus sayımında “Nevâhi-i Barçın’a Tabi, Muslucalı Aşireti (…) Köyü nüfus sayımı kaydı” denilmektedir. Tutanağın birinci sırasında “Aşireti mezkûr beyi uzun boylu ak sakallı, 65 yaşında Çavuşzade Emin Bey ibn-i Ahmet” (COA. NFS.d, 1675) denilerek Muslucalı Aşireti Beyi’nin Ahmet oğlu Çavuşzade Emin Bey olduğu ve beyobasının da Suvermez Köyü’nde bulunduğu ortaya konulur.

Emin Bey’den sonra kardeşi Abdullah Bey, 1840’lı yıllarda, Muslucalı Aşireti Reisi olur. Abdullah Bey'in çıkardığı bazı huzursuzluklar ve vergisini ödemediğinden dolayı gereken cezanın verilmesine dair Hüdavendigar Müşiriyetine ve Karahisar Muhassıllığı’na yazı yazılır (COA. A-}MKT, 153/76).

Genellikle tımar ve has reayası olan aşiretlere, durum ve konup-göçtüğü vilayetin idari yapısına göre sancak veya kaza statüsü verilmiştir. Bu tür kazalar çevresindeki kır iskân merkezlerinin bir araya getirilmesiyle oluşturulan bir idari birimdir. Amaç göçerleri daha iyi kontrol altında tutmak ve sağlıklı vergi toplanmasını sağlamaktır. Bu kazaların nefsleri yani kaza merkezleri yoktur. İdareciler tayin edilmek suretiyle hukuki bir nizama kavuşturulmuştur. Kaza statüsündeki konargöçer ulusların kadılığına tayin edilen kişi, bu vazifesini aşiretler arasında dolaşarak yapar belli bir merkezi yoktur.

Islahat Fermanı’nın uygulanması için 1858 yılında “Vülat-ı İzam Mutasarrıfını Kiram ile Kaymakamların Vazaifini Şamil Talimatı” yayımlanır. Talimatın birinci maddesinde ülkenin eyalet, liva, kaza ve köylere ayrıldığı; eyaletleri valiler, livaları kaymakamlar, kazaları ise müdürlerin yöneteceği belirtilir. XIX. yüzyıl ikinci yarısında da aşiret beylikleri kaldırılır, yerine müdür ataması yapılır. Bu doğrultuda 1860 yılında Emirdağı'nda meskûn Muslice Aşireti Müdürü Halil Ağa'nın azliyle yerine Banaz Kazası sabık Müdürü Mustafa Ağa (COA. MVL, 603/7) ve Mustafa Ağa’nın azliyle yerine Pınarhisar Müdürü Ömer Efendi (COA. A.)MKT.MVL, 127/71) ve Ömer Efendi’nin istifasıyla Hacı Hüseyin Ağa müdür olarak atanmışlardır (COA. MVL, 613/30).

1864 Vilayet Nizamnamesine göre vilayetler livalara, livalar kazalara, kazalar da köy ve nahiyelere bölünür. Bu esaslar doğrultusunda 1867 yılında çıkarılan Vilâyet-i Umumiye Nizamnamesi’ne göre Karahisar-ı Sâhib Sancağı; Karahisar-ı Sâhib, Sandıklı, Şeyhli, ma’a nahiyeyi Danişmendli, Geyikler, Çal, Bolvadin, İshaklı, Şuhut ve Musluca olmak üzere on kazadan oluşur. Bu taksimatta 1853/1854 senesinde var olan kazalardan Homa, Şeyhlü, Emirdağı, Nevâhi-i Barçın ve Çölaabad kazaları görülmemektedir. Buradan da anlaşılıyor ki Emirdağı ve Nevâhi-i Barçın kazaları kaldırılmış “Musluca” Kazası oluşturulmuştur. Kaza merkezi ise “Muslice” dir. Emirdağ yöresinde Adayazı, Ağılcık, Çırkın (Emirdağ Merkez), Dağılgan, Ekizce, Elhan, Gömü (Belediyelik), Karaağaç, Karacalar,

Soğukkuyu, Suvermez, Tabaklar, Türkmen Akören ve Yavuz köyleri Muslucalı Aşiretinden olan köylerdir.

Yorum ekle

Güvenlik kodu
Yenile